Biblos clube de lectores
Os libros dispoñibles de María Victoria Moreno
 + Buscador BIBLOS
 
  9387 Referencias
  Buscar
PRESENTACIÓN SUBSCRICIÓNS PEDIDOS PROMOCIÓNS
+ Portada ++ Contacto ++ Ver compra +


 ¡ BENVIDO !
 + Usuario
 
 + Contrasinal
 

  

Nova revista. Biblos
Revista90

[Ver PDF]


 PRIMEIROS CAPÍTULOS
 EMMA PEDREIRA
 «As cinzas adentras»
 XAVIER FRÍAS
 O pai do artista
 HONORÉ DE BALZAC
 Eugénie Grandet
 CARLOS AMIL
 Benaventurados os que aman
 RAÚL VEIGA
 Esta noite no cinema
 LITO CARAMÉS
 E agora pasa un tren
 LOIS PEÑA NOVO
 La Mancomunidad Gallega
 IRIA LÓPEZ TEIJEIRO
 Meniña de cristal
 PABLO ROIBÁS PAINCEIRA
 O xuízo de Kaissa
 EVA VEIGA
 Desconcerto
 INMA LÓPEZ SILVA
 Non quero ser Doris Day
 SANTIAGO LOPO E NORBERTO FERNÁNDEZ
 Game over
 EVA VEIGA
 Desconcerto II
 CARLOS FREIRE CORDEIRO
 Acompañamento para fuga
 XABIER IGLESIAS
 Daniel e a Porta do Ceo
 XOSÉ CARLOS CANEIRO
 Blue Moon
 TUCHO CALVO
 Corazón entre desertos
 MANUEL LOURENZO
 Medea dos fuxidos e outras pezas
 XAVIER CASTRO
 A mesa e manteis. Historia da alimentación en Galicia
 MARICA CAMPO
 Onde houbo lume
 ELENA VEIGA RILO
 Morte en fucsia
 XOSÉ DÍAZ DÍAZ
 Fraquezas
 IRIA MORGADE VALCÁRCEL
 Verbas no ar
  + AUTORES

 Todas as referencias


 
Novas

NOVAS
 

 

Neira Cruz asegura que O sono das sereas é unha novela para pasar unha tarde a carón do mar de Traba e do misterio

"San Salvador de Traba é unha freguesía que, en realidade, non existe", sinala o gañador do premio Repsol


Unha historia que ten a súa orixe no século XVII a canda a elaboración do retablo por un tal Jorge de Aquen. Único supervivente dun naufraxio a quen socorreron os veciños, decide quedar na parroquia e marca para sempre a historia das mulleres dunha familia do lugar. Tallista e pintor flamenco parente do Bosco, crea unha obra singular e misteriosa que cega a restauradora desde o momento en que a contempla por primeira vez.
A modo de epílogo, as novas publicadas en La Voz de Galicia dan verosimilitude a unha novela breve e intensa que xa nos fixo acreditar no relato e nos personaxes diversos que percorren as súas páxinas. Neira Cruz, o autor de O sono das sereas, fálanos dos pormenores da súa creación.
– Cal foi o punto de partida da novela?
– A novela naceu do encontro, hai moitos anos, coas sereas que enfeitan a fachada da igrexa de Santiago de Traba, en Laxe. Chamoume a atención ese motivo decorativo nun templo cristián e a propia feitura das figuras, dotadas dun estraño misterio, ao meu entender. Dito isto, e deixando á parte a descrición de lugares –que si se corresponden cos do val de Traba– debo sinalar que non hai ningún outro referente real que conecte o tema tratado na novela co contexto sinalado, de aí que na obra a parroquia sexa identificada adrede como San Salvador de Traba, freguesía que, en realidade, non existe.
– Un dos protagonistas da historia, o párroco, diríxese ao lector en primeira persoa. Pero hai un narrador omnisciente que fala das personaxes femininas. É porque non se atreveu a poñerse na pel das mulleres, algo que parece estar tan de moda hoxe entre os escritores?
– En realidade, hai tres voces narradoras diferenciadas, a través das cales se conta a novela focalizando os capítulos en cada un dos tres personaxes principais. Xa que logo, emprégase unha primeira persoa, un narrador omnisciente en terceira persoa e unha segunda persoa, esta, por certo, non moi frecuente nos tratamentos literarios porque adoita presentar complicacións. Polo demais, creo que a miña traxectoria literaria, repleta de obras escritas en primeira persoa feminina, afastan de min ese temor ou eiva. Curiosamente, o que sempre me teñen preguntado é por que utilizaba con tanta frecuencia a voz e os personaxes protagonistas femininos.
– O autor semella establecer unha maior distancia coa médica e a restauradora ao asumir como narrador o lugar do crego.
–Non houbo pola miña parte a intención de reforzar a un personaxe sobre os outros. De feito, penso que a intrahistoria biográfica das mulleres é tratada con máis detemento nos capítulos correspondentes a elas, e que os lectores acaban tendo máis información sobre as vidas delas que sobre a do crego. Mesmo na resolución da historia diría que o protagonismo e participación dos tres personaxes está equiparado.
– Que persegue na estrutura narrativa coa súa orixinal transición dos capítulos?
– O obxectivo é o de acadar unha especie de texto continuo, a pesar diso fragmentado en capítulos, escenas e puntos de vista diferentes e diferenciados.
– Que diría desta obra para recomendar a súa lectura?
–Se lles apetece pasar unha tarde a carón do mar de Traba e do misterio, quizais esta obra lles poida axudar a acadalo.


VOLVER SUBIR
BIBLOS clube de lectores | CONTACTO | TEXTO LEGAL